Van de witte schermen des doods en de dingen die maar niet voorbij gaan: het wachten was op bruco.info... Dat lag niet aan u en ook niet aan mij, maar aan de Hogere Machten. Rupsje was van het web gewapperd. Maar nu is hij terug!

Zie die curve eens opwaarts krullen: 585 kilometertjes in de kerfstok gekrast (plus natuurlijk de nodige pootjes-over aan het Haarlemmer ijs toevertrouwd). Nog altijd geen produktie om over naar huis te bloggen, maar er komt voorwaar weer schot in de zaak. Weg met de winterstop; Rupsje ziet uit naar meer (lente, oorwassingen, etc.)!

Het is weer suikerbeestjestijd wanneer de Ringvaart wordt geteisterd door stortregens en rukwinden. De LRTV Swift huurt zeven samurai in om haar Eer te verdedigen. De edele strijders kunnen niet rekenen op een warm onthaal, maar beetje bij beetje leren zij elkaar vertrouwen en rekenen zij af met hun innerlijke watjes en... het is tenslotte wél een Haarlemmermeertraining... elkaar.

De Wet van de Trainingsopbouw luidt: eerst voer je de trainingsfrequentie op, vervolgens het volume en pas daarna de intensiteit. Rupsje dacht het dit weekeinde wel eens even op te kunnen nemen tegen deze wet en dolf het onderspit.

Volgelingen die deze blog frequenteren met 'behulp' van Internet Explorer (IE), doen zichzelf tekort. Volgens de statistieken zijn zij weliswaar in de meerderheid (recentelijk zo'n 52%), maar in het land der browsers is One-eyed Bill toch écht geen koning. Zijn IE is log, eigenwijs en onveilig. En, wat rupsje u bromt, IE is voorwaar stekeblind.

Zondagochtend, 10:00 uur. Heel de Leidse Ren- en Toervereniging Swift laat verstek gaan voor de ingeroosterde 'Haarlemmermeertraining'. Héél Swift? Nee, drie mènne boden moedig weerstand aan de sneeuw en maakten zichzelf het leven bepaald niet gemakkelijk.

Mooi op de fiets zitten? Dat is slechts weinigen gegeven. En rupsje al helemaal niet; die hangt dik-wijls achterstevoren over zijn zadel, met z'n tong in de derailleur en de blik op oneindig.

Goed op de fiets zitten? Daar is—misschien—nog wel wat winst te boeken. Rupsje deed de afstelling van zijn fietsenpark tot dusverre altijd zelf, op 'ervaring' en 'gevoel'. Maar steeds vaker knaagde de twijfel over mijn 'positie', mede ingegeven door rugklachten en andere fysiozever.

De modder is zo goed als van de ketting gestokert, de graspollen zijn bijna uit de tandspleten geflosst en de crossrups hangt KO in de wilgen. Wat nu? Quizje doen? Bij wijze van pauze-nummer tussen de veldbedrijven en wegwerkzaamheden door?

OK, komt-'ie: Wat, denkt u, is volgens Google de top search query voor http://bruco.info/? Drie keer raden... Voorwaar? Baggerzwabberen? Strijkijzer?

Kruis erover. Het is gedaan met 'Moddergooien, seizoen 2009-2010'. Voor rupsje even geen eenzame achterhoedegevechten meer. Over zijn de gras-, zand-, klei- en sneeuwdemonstraties tussen (en tegen) de linten, de hoge rolweerstand en de lage rugpijn. De laatste veldrit zit erop.