Ronde van de Waarderpolder, Haarlem

De naam van deze koers slaat als een tang op een varken. Ten eerste wordt 'ie niet verreden in een polder, maar op een industrieterrein (Haarlem). Ten tweede is het geen 'ronde', maar een rechthoek (vier rechte stukken; vier haakse bochten, alles op breed, a-selectief asfalt--wel leuker dan destijds op de Hillegomse Satellietbaan). En ten derde is de koers niet ècht van waarde...

Desalniettemin hadden zo'n 120 Amateurtjes-B zich ingeschreven voor dit 'rondje rond de loods'. Het aantal daadwerkelijke starters lag iets lager, maar het péloton vormde al met al toch een lange lintworm. Helaas was ik de enige afgevaardigde van Swiftⁱ; meer 'eigen volk' in koers is altijd een opsteker voor de 'moraal'.

De start mocht er zijn: meteen het gas erop en een beetje worstelen (maar niet onbeschaafd) voor een goede plek. Niet bepaald mijn specialiteit. En de eerste vier bochten liepen ook niet lekker: opwarmen/parkoersverkennen is toch iets anders dan schouder-aan-schouderen met hier en daar wat 'zwalkende' mènne.

Ergo: Bruco reed al snel in de achterhoede. Bij een de meeste criteriums is dat dodelijk; hier viel 't mee. Het péloton bleef lang, heel lang, bijeen. Dus kon ik eerst maar eens 'op stoom' komen. Natuurlijk oppassen voor gaatjes en onverhoeds lossende renners. En lekker moe worden van het harmonica-effect. Na een minuutje of twintig (geen idee hoeveel van die 'saaie' rondjes dat waren) begon ik aan mijn lange poging wat op te schuiven. Ik was m'n metgezellen wel zo'n beetje zat; enkelen van hen vertoonden bovendien vermoeidheidsverschijnselen.

Helaas schoot ik niet echt op; een cadansⁱ van 110 en steeds beter bochtenwerk ten spijt. Soms won ik enkele posities; dan verloor ik die weer aan mènne die aan dezelfde inhaalrace bezig waren.

Na anderhalf uur koers was er dan toch een grote groep (ca. 25 renners, zeg maar de complete 'uitslag') vandoor. Niet dat ik dat met eigen ogen had waargenomen (de vluchters waren alweer de hoek om), maar de speaker maande het péloton tot 'een tandje erbij'. 'Niet met mij', dacht ik toen. 'Ik ben hier verdorie aan het uitrijden, dat ga ik niet teniet doen door d'een of d'andere chasse patatⁱ.' Na wat tevergeefse versnellingen (die best zeer deden), gooiden ook de mènne in de vuurlinie van het péloton de handdoek in de ring.

Anoniem rondgereden (of: vierkant gedraaid), maar wel DFⁱ!

Met zo'n 80 km van en naar Haarlem best een geslaagde fietsdag.