Het is al eens eerder en beter gezegd: RSS (Rupsjes Schrijnende Schrijfsels?) is een zegen voor de internettende mens. Die morst veel tijd in het wereldwijde web, struikelend over informatie waar hij/zij niet om vraagt. Dus moeten de bits, bytes en pixels waaraan wél behoefte is, zo efficiënt mogelijk kunnen worden geconsumeerd. En dáárvoor is Syndication (Really Simple, indeed) uitgevonden: het brengt vraag en aanbod bij elkaar.

Steeds meer aanbieders van web-informatie gebruiken RSS (Razend Snel Surfen?) om hun (beoogde) clientèle op de hoogte te houden van toevoegingen aan of veranderingen van hun webstekken (blogberichten, dopingvondsten, whatever). Dat 'nieuws' wordt verstuurd via zogenaamde feeds, waarop je je kunt 'abonneren'. De vragende partij ontvangt dit 'nieuws' in een feedreader. Dat is een soort programmaatje waarin alle gewenste 'nieuwtjes' (geheel of gedeeltelijk) kunnen worden bekeken. RSS (Random Seek Stopper?) in de praktijk: je bent in één (als je niet teveel abonnementen neemt) oogopslag weer 'bij', zonder dat je eerst al je favoriete webstekken moet openen en doorspitten op zoek naar nieuwe informatie.

Feedreaders heb je in allerlei soorten en maten (kijk maar eens in dit overzicht). Ik laat me tegenwoordig voederen door Google Reader. Dat is—wellicht ten overvloede—een web-based nieuwslezer die RSS (Ratelt Sereen en Serviel) hapklaar serveert (gebruiksvriendelijk, geen installeergedoe, overal beschikbaar, gratis). Zo stil ik mijn feeding frenzy, zie ik door de bomen de blogs weer en word ik gewaarschuwd als mijn (op één na laatste, wellicht) positie op de UCI-ranking in gevaar komt.

Aan de aanbodkant: Bruco's feeds worden opgewarmd in Drupal en opgediend door Feedburner (tegenwoordig ook van Google). Dus wil je niet lossen, maar bijblijven, dan weet je wat je te doen staat: klik op het bekende RSS-icoon om je te verzekeren van een plaats op de eretribune (of kijk hier voor een e-mail abonnement). Dan komt RSS (Redelijk Stoïceins Stoempen?) het Rupsenlief en -leed voortaan brengen. Hapje voor hapje.

Zo, dat weten we dan ook weer. Het RSS-evangelie (Rupsje Staat niet Stil) is weer beleden; het rupsenvoer (Rucola Spaghetti Schaafkaas) is nog eens geplugd. En, niet onbelangrijk, ik ben ook nog eens braaf in de weer geweest ten behoeve van de Web 2.0-cursus op het werk. Reuze Sociaal Streberen...

Trouwens, de  knop (links in het menu en onderaan de meeste pagina's) is ook behoorlijk Web 2.0. Daarover binnenkort meer (als ik écht geen zin heb om te trainen, of weer een cursus-opdracht krijg).