De Beul en de Rups zitten zaterdagmiddag samen lekker aan de LSDⁱ, wanneer zij toevallig—of is hier boze opzet van de Beul in het spel?—worden ingehaald door Henkarello's Swift Saturday 'Souplesse' express. Wat volgt, is illustratief voor rupsjes gespleten persoonlijkheid.

Jawel, er huizen meerdere karakters in des rupsen ziel. Enerzijds is hij behept met toerders-DNA; anderzijds koestert hij 'recreatief-hardfietsen-aspiraties'. En daarnaast woedt er natuurlijk ook nog de eeuwige tweestrijd tussen de crossert en de wegwerker. Voorwaar duivelse dilemma's...

Wie neemt vandaag de overhand, de toerrups of de racerups? Gaat 'ie zich wentelen in groepsdynamica; laat 'ie zich verleiden tot ouderwets vlassen met de mènne van de single-speed (altijd maar hardrijden, zonder licentie)? Of neemt 'ie—op de eerste dag na het huisarrest, na het eenzijdig beëindigen van het trainings-moratorium—de regelen der kunst in acht?

De toerrups laat zich (niet) kennen

• en gaat in zee met het Beulsvoorstel: mee met de groep. Gezelligheid kent geen tijd; afhaken kan altijd nog (yeah right).
• Voor vertrek was alleen al de aanblik van de modderschuit (inclusief noppenrubbers...) goed voor hartkloppingen in D2. Dit signaal wordt willens en wetens genegeerd; in het zog van de 'testosteronnies' wordt het op zeker geen LSD-trip, maar een amfetamine-kuur.
• Wat er nog resteert van het Plan wordt op de lange baan geschoven, met het excuus van een aanvaardbare perceived effort. Niet lossen is ineens het devies, alsof er in de duinen tussen Wassenaar en Noordwijkerhout al prijzen worden verdeeld.

Toch laat rupsjes 'rennersinstict' het niet helemaal afweten, want

• hij verricht geen meter kopwerk en zit met zijn schone smikkel zoveel mogelijk uit de wind.
• Daarbij wordt 'ie niet gehinderd door enig 'eergevoel' (toerrups haalt liefst zoveel mogelijk kastanjes uit het vuur; koersrups zit schaamteloos op een andermans-bordje-dieet).
• Betrekkelijk gelaten (of is het tandeloos?) ondergaat hij het Dictaat van de Grote Plaat (ook de Beul laat zich niet onbetuigd, de snoodaard...). Uw verslaggever raakt niet geïmponeerd door de mènne die nu al het asfalt in brand zetten.

Uiteindelijk, na veel overclocking, wordt de tweestrijd beslecht door een lekke rupsband. 'Niet in vorm', zou de Snokmaster concluderen. 'En da's maar goed ook', zou rupsje riposteren. Want het is pas februari...

Rupsje en de Beul—want zo is 'ie dan ook wel weer—zwaaien de 'mènne met haast' vaarwel, fixen de lekkage en maken de 'training' getweeën af. In renners-stijl en... eindelijk... in lager (LSD) sferen. Zoals het 'hoort'.

Toegegeven, het 'buiten het boekje gaan' (of was het gewoon fijn om weer 'ns 'onbekommerd' te fietsen?) was best lekker. Hoe dan ook, na twee-en-een-half uurtje kwamen er multiple-rupspersonages thuis, met één grijns.