Ze noemen het bezemen en het is de nieuwste vorm van pesten. De 'jeugd van tegenwoordig' serveert elkaar af op YouTube. De slachtoffers van deze puberale cyberterreur zijn niet te benijden; nog zieliger zijn de daders. Rupsje weet ervan: als lagere-scholier, op minder weerbare leeftijd—Al Gore had het internet gelukkig nog niet uitgevonden—was 'ie ook wel eens het mikpunt van pesterijen...

... en als 'terminaal'—zijnde wielrenner (of wat daarvoor moet doorgaan)—idem dito. Scheldkannonades, toerderspedikaat, twijfels aan zijn mannelijkheid—rupsje moet zich, gevraagd en ongevraagd, het nodige laten welgevallen. Alsof de koers van zichzelf al niet hard genoeg is, met alle deuken in rupsjes tere ziel van dien. Nee, het is niet altijd leuk op de leerschool. Als er wordt gescholden ('gedubbelde renners... koers verlaten'), dan doet dat wel degelijk zeer; zodra je last krijgt van bang, dan wordt het toch écht persoonlijk.

Tegen één vorm van wielrennertje-pesten heeft evenwel niemand een verweer. Die 'bezem' is zo oud als de spreekwoordelijke weg naar Roubaix; zo vals als de slotaria van de Dikke Dame; zo onomstotelijk als de Wet van de Snokmaster. Het is de grootste misdaad tegen de fietsende menselijkheid en we noemen haar (bij gebrek aan beter proza)...

... de Lekke Band.

En zij doet het met iedereen, de hoer ('bezemjargon' bij uitstek). Ook rupsje gaat nogal eens tot haar gaatje (en niet verder). Zijn laatste wegkoers van 2010, de 37e Tweelandenkoers van de onvolprezen T.W.C. De Zwaluw, loopt eveneens met een 'sisser' af. Symbolisch verantwoord, wellicht, maar statistisch van het goede teveel. In 2009 werd rupsje namelijk ook al in en uit precies dezelfde klassieker 'geveegd'.

Editie 2010 is amper vijftig kilometer oud; de mènne van Swift (Adriaan, Bob, Joost en rupsje) en hun 154 concurrenten hebben er een luttel anderhalf uur pélotonsurfen op zitten. Zonder kantklossen, volgens beproefd scenario: windje tegen 'heen' (van Someren-Eind tot aan Kleine Brögel); windje mee 'weer' (vice versa); redden wat er te redden valt in de lokale omlopen. Natuurlijk, de eerste plaagstoot na het keerpunt (à 62,5 km/h) komt hard aan. Maar rupsje herpakt zich tijdig. Voor het viaduct (over het kanaal Herenthals-Bocholt) is 'ie weer vriendjes met het péloton. 'Even de beentjes getest', aldus zijn uitleg aan de équipe.

Zijn ploeggenoten halen opgelucht adem en informeren naar de Vorm van hun kopman. Die blijft het antwoord schuldig, vandaag (al zou 'ie zweren dat 'ie zich op zijn paasbest voelt). Zijn achterband spreekt namens hem:

Psssssssssssssssss...

Rupsje krijgt accuut de pest erin. Professioneel steekt 'ie zijn hand op, niet om een wielwissel aan te vragen, maar om achteropkomend verkeer te waarschuwen. Eens de karavaan veilig is gepasseerd, zet rupsje zich aan kant. Einde klassieker.

De deur van bezemwagen zwaait open. Een mijnheer van de Nederlandse Wielren Bond knikt uitnodigend en medelevend. Aan boord twee abandons (renners die om welke reden dan ook op een achterstand van meer dan de gedoogde vijf minuten zijn geraakt). Hun trieste aanblik doet rupsje besluiten eigenbenig naar de finish te peddelen. Deze DNFⁱ mag dan zijn genoteerd door het alziend oog van de jury; rupsje schrijft er graag wat trainingskilometertjes bij. Het treft dat 'ie vandaag uit voorzorg—en tegen de mores van Davey c.s.—met 'toerkit' van start is gegaan.

Rupsje blaast zijn incontinente GP4000S nieuw leven in. Vervolgens speldt hij de rugnummers af en stampt hij (53x15)—anoniem, onbeschermd en onderworpen aan de verkeersregels—verder door het Brabantse Land. Zijn intocht in Someren-Eind valt samen met de een-na-laatste lokale omloop. Rupsje rijdt, buiten mededinging dus op gepaste afstand, nog een rondje mee. Aan de finish wordt 'ie opgewacht door zijn drie Swift-knechten: uit solidariteit met hun kopman hebben zij ook voortijdig de koers verlaten.

Hun verhaal hoort rupsje later nog wel. Het zijne is nu bekend: deze Tweelandenkoers is verpest. Er had voorwaar, wat Bruco u bromt, een top-tachtig ingezeten. Volgend jaar, dan maar. Voor nu kunnen ze hem opvegen...