Geen taboe te stuitend, geen zieleroersel te confronterend, geen condition humaine te onthutsend—of hij duikt erin. Jambersⁱ predikt het evangelie van de buitennis en gaat daarvoor door roeien en ruiten. Glamour, succesverhalen en ander gemakzuchtig, conformistisch burgergeneuzel—die kruimels laat 'ie graag aan anderen. Jambers weet wel beter: het échte Leven wordt geleid aan de zelfkant. Daar waar passie, pijn en penibele pétites histoires welig tieren.

Het is dus niet meer dan logisch dat Jambers en zijn crew vanavond afreizen naar de Swift/Neuteboom Tweewielers dinsdagavondcompetitie. Daar zal immers het rupsje—met wie Jambers zich inmiddels innig verstaat—wederom de strijd aanbinden met de wielrenners, tot wier selecte (zij het ietwat excentrieke, als u het ons vraagt) kringen hij zo dolgraag zou behoren.

Rupsje is een dankbaar onderwerp, voor de Antwerpenaar en zijn kijkers. Vooral nu rupsje zo lijdt: tussen start en finish, tussen willen en waarmaken, tussen droom en werkelijkheid gaapt maar al te vaak een diepe kloof. Dat levert zeker en vast een memorabele reportage op.

Jambers ziet 't—in stemmig slow-motion en close-up-and-personal, uiteraard—al voor zich: doffe ogen die alsmaar verder weg lijken te zinken in hun zout-afgezette kassen, snotpegels waaraan maar geen einde lijkt te komen, verzuurde dijbenen en trillende kuiten die op knappen staan. Met als apotheose die vertwijfeling, die verslagenheid, die de camera gaat vangen in het beeld van een vooroverbuigende helm en een péloton dat alsmaar verder wegrijdt. Rupsje in optima forma, kortom.

De voice-over heeft Jambers thuis al ingefluisterd:

Overdag is hij... [etcetera] Maar het is Bruco wéér niet gegeven. Hij kwam hier om te schitteren, maar gaat naar huis als een geslagene. Wat drijft zo'n zachtaardig, vredelievend mens naar zo'n harde, meedogenloze stiel als deze?

Maar—hoe gek kan 't lopen in de carrière van een Observator die álles al heeft gezien?—uitgerekend vanavond wil 't niet vlotten met de geplande rups-necrologie. Jambers tuurt De Bultⁱ af, op zoek naar het Schrijnende Plooien, het Grote Lossen, de Definitieve Capitulatie van het rupsje waarvoor 'ie is gekomen en waarvan 'ie u, kijkers thuis, deelgenoot wil maken.

Jambers vangt bot.

Rupsje snijdt geen friet, vanavond.

Crisis langs de lijn; Jambers—normaliter de Rust zelve—bijt zijn cameraman wanhopig toe:

Blijf Bruco volgen, miljaar, zoom in! Het gaat serieus hard; ze snokken hem kapot. Zie, hij zakt erdoor. Dit gaat hem nooit bijbenen. Leer mij Bruco kennen. Hier is een fameuze DNFⁱ in de maak. Filmen, verdoeme!

Maar Jambers heeft het mis, realiseert ook hij zich als er na dik een uur koers (aan een hoog, maar regelmatig tempo—zoals rupsje 't graag heeft) in nagenoeg grupetto compattoⁱ nog steeds geen 'ontbindingsverschijnselen' voordoen bij zijn favoriete prutser. De Zwanenzang, waarop Jambers begrijpelijkerwijze had gerekend, blijft uit; de Overwinning die vanuit Bruco-journalistiek oogpunt wellicht ook interessant zou zijn geweest, gaat rupsje hier evenmin behalen. Hoe dan ook, met dat diepte-interview—de beoogde Kroon op dit Werk—wordt 't niks, weet Jambers. Aan deze Bruco valt weinig eer te behalen.

Tijd is geld, zeker bij de commerciëlen. Dus draalt Jambers niet langer en keert de crew onverrichter zake huiswaarts. Opnieuw tijd verklooid aan een uitzending die prime time nooit zal halen. Laat zijn Neus voor het Verhaal-zonder-Moraal hem in de steek?

Ja, want Jambers mist het enige Brucoïaanse moment van de avond: al rekkerend (vrijwillig en zonder erg) rijdt rupsje zich vast in twee Tuesday Terrorists die ín een bocht, onaangekondigd, de rol lossen. Kameraad VDBⁱ had het zo niet bedoeld en biedt rupsje zijn achterwiel aan en wil aldus, 'als laatste dienst', het schoonheidsgaatje naar het péloton (althans, wat daarvan nog over is) nog wel even dichten. Rupsje is hem dankbaar, maar zó geschrokken van deze ene rimpeling in de onpeilbare diepten van de koersvijver, dat 'ie 't na één ronde stayeren laat lopen en opteert—buiten bereik van Jambers' telelens en het alziend oog van jury-familie Van Dorp—voor een DFⁱ-met-dubbeltje. Buiten mededinging en... dat dan weer wel... zonder drama.

Uitzending gemist?

• Jambers maakt kennis met Bruco
• Jambers traint met Bruco
• Jambers ontleedt Bruco
• Jambers overwintert met Bruco
• Jambers krijgt geen hoogte van Bruco