Misschien moet je die blogsels van jou wat vaker teruglezen, rupsje. Er staat namelijk—zo heel af en toe—wel eens iets in dat hout snijdt. Dit bijvoorbeeld: 'In geval van diesel: voorgloeien verplicht!' Voeg daaraan, bij dezen, maar toe: 'Op straffe van een erg, heel erg, pak slaag.'

Want, rupsje, je hebt je eerste Swift/Neuteboom Tweewielers dinsdagavondcompetitie 2010 eigenbenig om zeep geholpen. De Tuesday Terror, zoals je jouw doordeweekse clubverzetje zo liefkozend noemt, neemt geen gevangenen. En jij, rupsje, gaat de geschiedenis in als de eerste casualty van dit jaar. Eigen schuld, op je eigen Bultⁱ.

Je wéét toch: 'Het startschot klinkt om klokke 19:00 uur.' Is al jaren zo, nietwaar? En je kunt toch zelf ook wel bedenken dat 't dan direct van Rammstein gaat, zeker wanneer de gretige mènne na het lange vorstverlet eindelijk weer eens mogen sloopwerken?

En wat doe jij, vanavond? Jij zit tot zeker 18:55 uur de Swift-rencommissarissimus uit te hangen, met je notabele giechel achter de Inschrijftafel. Een beetje rugnummers uitdelen aan A-mènne als Daan Olivier, Bas Schoondergang, Norbert van der Straaten en Regina Bruins. Alsof die de rupsjes niet als ontbijt nemen. Jongen, ze hoeven ze er niet eens op te kauwen; ze slikken zo'n rupsje zó door—zonder shock en al helemáál zonder awe.

Rupsje, rupsje, rupsje toch...

Rugnummer 11 heb je natuurlijk alvast apart gelegd. Dat vind je zo'n mooi symbolisch getal, hè? Nou, knoop dit dan ook maar in die 'bèta-blokker' van je, rupsje: het is van tweeën één; óf je maakt er werk van, óf je kunt fluiten naar die twee puntjes. (Meer had er vanavond zowiezo niet ingezeten, maar dat begrijpt zelfs een opbloggertje als jij, denk ik.)

Is dát jouw idee van een warming-up en focus: anderhalf rondje met de zuurstokken zwaaien, naar de start floaten en dan maar hopen dat de vlammetjes aanslaan?

Nee, rupsje, zó werkt 't niet. Niet hier en niet nu. En—in jouw geval—eigenlijk nooit en nergens.

Want—sorry, Rupsje, maar ik kan 't niet anders zien—vanavond hang je van acquit aan de rekker. Dat is nog tot daaraan toe, ouwe pijnbankfunctionaris die je mij daar bent. Erger, heel veel erger, is dat je het je na een luttele drie ronden voorwaar laat lopen. En, godbetert, na nogmaals eventjes aanklampen finaal de handdoek in de ring gooit. Wegens geparkeerd, dieselitis en... het moet niet gekker worden... 'onnodig lijden'. Tsss...

Rupsje, ben je het bijten verleerd?

Te jouwer verdediging dient gezegd dat slechts weinig rups-a-likes deze eerste dinsdagavondslachting van 2010 volbrengen (neem een voorbeeld aan de Neut, de Rekenmeester en de Baviaanⁱ, rupsje). Eerlijk is eerlijk. Maar wat koop ik daarvoor, als ik de komende maanden week-in, week-uit ga worden getrakteerd op die terreur-blogsels van jou, rupsje?

Dat ze je pijn gaan doen, soit. Daarover lees ik best graag; anders kwam ik hier niet. Zijn zij groot en ben jij klein? Tjsa, het is jouw Keuze, rupsje; niet de mijne. Maar alsjeblieft, bespaar me jouw gejeremieer. Prepareer je liever naar behoren. Je krijgt 't dit seizoen ook zo al moeilijk genoeg, dunkt mij.

Ik zal je helpen, rupsje. Met strafregels. Duizend keer overschrijven: 'Ik zal mijn diesel voorgloeien.' Toe maar.

D.N. fokkin' F...

Dát zal je leren, hoop ik (en met mij vele anderen)...