Zie die curve eens opwaarts krullen: 585 kilometertjes in de kerfstok gekrast (plus natuurlijk de nodige pootjes-over aan het Haarlemmer ijs toevertrouwd). Nog altijd geen produktie om over naar huis te bloggen, maar er komt voorwaar weer schot in de zaak. Weg met de winterstop; Rupsje ziet uit naar meer (lente, oorwassingen, etc.)!

Het is weer suikerbeestjestijd wanneer de Ringvaart wordt geteisterd door stortregens en rukwinden. De LRTV Swift huurt zeven samurai in om haar Eer te verdedigen. De edele strijders kunnen niet rekenen op een warm onthaal, maar beetje bij beetje leren zij elkaar vertrouwen en rekenen zij af met hun innerlijke watjes en... het is tenslotte wél een Haarlemmermeertraining... elkaar.

De Wet van de Trainingsopbouw luidt: eerst voer je de trainingsfrequentie op, vervolgens het volume en pas daarna de intensiteit. Rupsje dacht het dit weekeinde wel eens even op te kunnen nemen tegen deze wet en dolf het onderspit.

Zondagochtend, 10:00 uur. Heel de Leidse Ren- en Toervereniging Swift laat verstek gaan voor de ingeroosterde 'Haarlemmermeertraining'. Héél Swift? Nee, drie mènne boden moedig weerstand aan de sneeuw en maakten zichzelf het leven bepaald niet gemakkelijk.

De Beul en de Rups zitten zaterdagmiddag samen lekker aan de LSDⁱ, wanneer zij toevallig—of is hier boze opzet van de Beul in het spel?—worden ingehaald door Henkarello's Swift Saturday 'Souplesse' express. Wat volgt, is illustratief voor rupsjes gespleten persoonlijkheid.

Ook de afgelopen maand gaat niet de boeken in als 'opbouwend'. Rupsje zou... eigenlijk... liever... Maar verder dan een zielige 236 km reikte de actieradius niet.

Klein leed, grote sof: rupsje heeft huisarrest. Sinds zondag jongstleden draait er niets meer, afgezien van het vicieuze cirkeltje (ziek→niet fietsen→ziek). Zelfs op de rollenbank stort ik niets.

Daar hebben we 'm weer, terug van veel te lang weggeweest: Jamberrrs... Zijn karakteristieke 24-uurs baard is niet meer, zijn nappa-lederen colbert hangt inmiddels aan de publieke wilg, maar zijn voorliefde voor de zelfkant is nog altijd springlevend. Jambers gaat waar geen reporter durft te gaan; Jambers gaat diep. En heeft in rupsje en zijn soortgenoten dezer dagen een dankbaar onderwerp.

KNMI-weeralarmen loeien hard, maar de roep om een hoger voltage klinkt nóg luider. Dus ben ik vanochtend—eindelijk—de strijd aangegaan met mijn suikerbeestje en op 'sneeuwjacht' gegaan.

Een nieuw jaar—waarmee van harte!—begin je liefst met een schone lei. Een van mijn eerste ambtshandelingen op 1 januari is dan ook het op nul zetten van alle tellertjes in mijn fietsenpark. Ik heb mijn logboekhouding graag op orde. Noem het nauwgezet; noem het 'anaal'—zo'n 'data flush' motiveert in elk geval om weer kilometers te gaan klokken.