Kruis erover. Het is gedaan met 'Moddergooien, seizoen 2009-2010'. Voor rupsje even geen eenzame achterhoedegevechten meer. Over zijn de gras-, zand-, klei- en sneeuwdemonstraties tussen (en tegen) de linten, de hoge rolweerstand en de lage rugpijn. De laatste veldrit zit erop.

Over mijn op-één-na-laatste veldrit van seizoen 2009-2010 kan ik kort zijn (ja, dat kan ik): drie keer niks.

Choose discipline. Veldrijden, in Mortal Kombat stijl. Single player or Multiplayer? Als er vandaag mènne met een nóg lager voltage durven strijden om de op-één-na-laatste plek, weest mijn gast.

Select venue. SwiBoCrossCompetitie, 'Leiden thuis'. Spoorvorming, graspegels, modderkristallen en strooizand geen bezwaar. Waterkoude en sneeuwblindering strekken tot aanbeveling.

Pick your character. Doe maar rupsje; die moet er nog van groeien. Skill level: Amateur B-, in dezen veteraan—doorgaans koekenbakker, incidenteel clubkampioen, recentelijk onder de norm geprepareerd.

Ready? Push start.

Rupsje heeft te vroeg gepiekt. Veel te vroeg.

In de aanloop naar het jubeljaar 2040 zou 'ie—tenminste, dat was het Plan—zijn underdog positie koesteren en blijven volharden in het hekkensluiten. Nu heeft 'ie—min of meer per ongeluk—de concurrentie in zijn kaarten laten kijken: rupsje is voorwaar Swift-clubkampioen cross 2009 geworden, in de categorie der amateurs. Dat stigma moet 'ie een heel jaar met zich meetorsen; die schijn van onoverwinnelijkheid zal hem nog lang achtervolgen; voortaan wordt er op hem gelet. Prutser...

We're leaving together.
But still it's farewell.
And maybe we'll come back
To earth, who can tell?

Rupsje is een koekenbakker, als het op crossen aankomt. Hij mag dan dromen van een wereldtitel in 2040; intussen grossiert uw pennenvruchtige patissier in op-één-na-laatste-rangs moddergebakjes. Welopgevoed als u bent, geachte Brucoclientèle, slaat u die niet af. Zelfs de aller-aller-laatste stekjes van uw idool-in-wording slikt u voor zoete koek. Maar zo langzamerhand bent u toe aan iets hartigers. U blieft wel een Bruco met een bite. Laten we dus maar snel gaan kijken wat rupsje bakt van zijn laatste... ehhh... krachtmeting met de veldheren.

Districtskampioenschappen en rupsje—ze zijn niet voor elkaar gemaakt. Op de weg (Maassluis, juni jongstleden) bezweek ik onder de druk van het kopmanschap; in het veld (Leiden, afgelopen zondag) bleek zelfs de 1.1 quotering voor de traditionele op-één-na-laatste stek geen safe bet. Laat staan dat ik mijn dark horse kon ontbinden, in het regiokampioenschap van Noord- en Zuid-Holland.

De kater komt later, maar voorlopig wordt er niet meer met de mènne gespeeld, op het asfalt van De Bult. Want ook aan het Swift/Neuteboom Tweewielers dinsdagavondgejakker komt een einde. Het wordt stiekem alweer heel vroeg donker; onze onvolprezen vrijwilligers willen ook wel 'ns iets anders en het wegseizoen loopt op z'n laatste benen. Tijd dus voor de Huldiging.

... opgetekend tijdens mijn rentree in de Swift/Neuteboom Tweewielers dinsdagavondqueeste naar Snelheid, Diepgang en Puntjes: 'Bruco, we hebben een probleem.'

Wielrenners moeten niet denken. Van denken word je week.

'Is dit nog wel gezond?' is zo'n irrelevante, funeste gedachte. Maar ik heb geen verweer. Rupsje ziet af, scheel en sterretjes. Hij kan vanavond niet lijden. Geen Dampf; geen Moraal. Na amper vijftien minuutjes Koers (ja, met een grote 'K') ben ik platt en zoek ik deemoedig de comfort zone op—naast het parkoers. DNFⁱ...