Het Swift Clubkampioenschap Cross is niet zomaar een wedstrijd. Het is, beste lezer, De Moeder Aller Wedstrijden. Vorig jaar greep rupsje er voorwaar, uw verstand verbijsterend, de macht. Vriend en vijand spraken voortaan met twee woorden: 'regerend clubkampioen'. Rupsje, de bescheidenheid zelve, placht daaraan toe te voegen: 'In mijn categorie, dan toch.' Maar hij kon er niet langer omheen: zijn koninkrijk was gekomen; rupsje bleek de Kunst van het Winnen te verstaan; het veldrijden had een nieuw Wonderkind gebaard. Wij van Per angusta ad augusta keken dan ook reikhalzend uit naar editie 2010.

Speltip één: zorg dat je materiaal in orde is.

Rupsje—die zich in een onbewaakt moment wel 'ns veldrijder waant—loopt qua 'wedstrijdritme' een maand (vier volle SwiBoCrossen) achter op de concurrentie. Terwijl de connoisseurs van de Cross, de afficionado's van het Afzien, de martelaren van het materiaal, etcetera hun beesten loslieten in de arena's van Leiden en Lisse, gaf rupsje niet thuis. Een beetje tegen het asfalt aanschurken is alles wat 'ie deed, in die oersaaie oktobermaand. Tot vandaag, dan toch. Want vandaag was De Dag Dat De Bultⁱ Werd Omgetoverd Tot Tempel Der Liefde. En rupsje, uw hoogsteigen lieveling, ging er op bedevaart.

Feestelijke aangelegenheden worden nogal eens opgeleukt met een 'alfabet'. U weet wel: olijke oom, sketch, knuppel, hoenderhok. Dolle pret, van A tot en met Z: 'A is voor aanvangen, dus ome Geert blaast op zijn klaroen; B is voor ons bruidspaar, want Henk en Ingrid gaven malkander vandaag dé zoen; C is voor champagne, maar niet teveel hoor, want jullie moeten het straks nog doen, haha.' Enfin, uw blogger dezes bespaart u de rest. Trouwens, dat het Swift/Neuteboom Tweewielers
dinsdagavondpartijtje 2010 hedenavond voor eens en altijd is geëindigd, is geen feestelijke, maar een ietwat droeve gewaarwording. Laat rupsje er dus maar een 'numerologietje' of sorts aan wijden, als u hem toestaat.

Jambers. Geograaf van de goot, portrettist van morsige types, kenner van de uit de hand gelopen Obsessie en het gefnuikte Verlangen. Maar bovenal een journalist pur sang, met een voorliefde voor de Waarheid. Als geen ander verstaat Jambers de kunst die Waarheid—en niets dan de Waarheid—in uw huiskamer te doen belanden. Als Nipkow de televisie niet in 1885 had gepatenteerd, dan had een ander het medium alsnog uitgevonden, omwille van Jambers.

Rupsjes Swift/Neuteboom Tweewielers dinsdagavondarsenaal is—zeker dit 'seizoen'—tot de nok toe gevuld met wapens waarmee je geen enkele oorlog wint: de flos, derde-wereldelectronica en special effects. Voorwaar geen ammunitie voor een beklijvende terreuraanslag op de Pappenheimers. Картушов нет.

Getergd betreedt rupsje de arena: 'Gij die gaan sterven, ik groet u.' Zijn ogen spuwen vuur; zijn ferme neusvleugels wasemen wraak; zijn zelfverzekerde gang naar de inschrijftafel spreekt boekdelen. De arme zielen die het vanavond tegen hem moeten gaan opnemen in hun Swift/Neuteboom Tweewielers dinsdagavondwaterloo, zijn gewaarschuwd: het Heerlijk Avondje van rupsje—en allen die hem in hun harten hebben gesloten—is gekomen.

De plannen van onze Koninlijke Nederlandse Wielerunie om de amateurs A en B vanaf volgend seizoen op één hoop te gooien, zorgen voor nogal wat beroering. Wielerkrukken zoals rupsje—laatbloeier en weinigpieker—zien hun hoop op 'nationale' DFⁱ's vervliegen. Mènne die gewend zijn aan de geur van bloemen en het geritsel met enveloppen, vrezen dat zij hun baan, familie en vriendenkring vaarwel moeten zeggen, om nog een beetje 'leuk' mee te kunnen komen.

Ruim een maand na zijn laatste koers en met hoegenaamd niets in de benen, tijgt rupsje Bultwaarts, voor de slotwedstrijd van de Swift Driedaagse voor amateurs A tot en met C. Afkicken, opkrikken en aanpikken: een rehab is geboden. Rupsje wil in Leiden uit zijn Lijden worden verlost. Maar is dat slim?

Van het concert des levens en de dingen die beklijven: rupsjes tiende auditie in de Swift/Neuteboom Tweewielers Tuesday Terror talentenjacht eindigt niet in een zwanenzang maar in stemmig majeur. Het was een symfonie voor blazers, slagers, puffers en lossers. Ook rupsje raakte hier en daar de kleine terts, maar haalde uiteindelijk de hoge DFⁱ.