Rust: ontspannen met een Missie; gelegitimeerd luieren; nietsdoen voor gevorderden. Ieder trainingsbeestje (of wat daarvoor moet doorgaan) weet het: Arbeid adelt, maar Rust is koning. Als je 't kunt, als je 't durft, kan een timeout wonderen doen—fysiek én mentaal. Rupsje, zo blijkt de afgelopen weken (in driedubbel meervoud), kan verdomd goed rusten.

Het is inmiddels een vast ritueel: het onvermijdelijke data mining aan het eind van de maand. Juni 2010 voldeed, kwantitatief, aan de gulden standaard: ik maalde 1061 kilometers weg, ondanks een kwakkel van anderhalve week en de tropische weersgesteldheid. Kwalitatief zit er nog rek in: zowel 'thuis' (gestaag van afknappen naar reglementair uitrijden) als 'uit' (een heroïsche 'Nessie', maar ook verre van goud in Gouda).

Indachtig het credo 'less is more' trappelde rupsje in de meimaand 799 kilometers weg. Het gaat vooruit (twee DFⁱ's—'uit' (Hardinxveld-Giessendam) en 'thuis' (de laatste Tuesday Terror), maar van een 'gevleugeld seizoen' is nog geen sprake.

Zoals eerder geblogd, rijdt rupsje soms, heel soms, met oortjes. Niet vanwege Venga! Venga! Venga! of om te vernemen hoe groot de voorsprong op het péloton is. Nee, D1/D2/D3 met MP3 @ 320 KB/S is voor de flow. Even schuddenspelen (shuffle play) om de buizen van Eustachius schoon te blazen en de illusie koesteren dat 't rockt, op training. Alleen wilde 't materiaal niet altijd meewerken.

'Nog nooit heeft een scheermes mij [...] aangeraakt,' vertrouwde hij haar toe. [...] 'Als mijn [...] haar zou worden afgeschoren, zou mijn kracht me in de steek laten en zou ik net zo zwak zijn als ieder ander.'

De Inuit hebben helemáál geen twintig verschillende woorden voor 'sneeuw'; net als wij amper synoniemen hebben voor 'regen'. Helaas.

Op de dertigste na was het goed kilometeren in april. Rupsje verzamelde er 1153. De brommer kreeg 'ie evenwel niet aan de praat: in koers was 't vaker mis dan raak. 2010 komt vertraagd op gang; wellicht maakt de mei alles blij.

De wonderen zijn de wereld nog niet uit:

Box 1
Arbeidsinzet: 1 dag plus 15:21 uur (plus nog wat zwart gewerkt).
Kilometerheffing: 1196 km (1120,3 gelogde en 75,7 restkilometers).
Zuurwaardeforfait: De benen wilden nogal eens vollopen, bij belasting.

In logboeken van en doe-het-zelf-handleidingen voor wielrenners—of wat daarvoor wil doorgaan—wordt vaak melding gemaakt van het fenomeen 'rustdag'. Training=arbeid+rust, dus laten wij op gezette tijden de fiets in de schuur, hangen wij met de benen omhoog in de bank en laten wij de supercompensatie haar magische werk doen. Klinkt logisch, aanlokkelijk en doenbaar, nietwaar?