Rupsje is een koekenbakker, als het op crossen aankomt. Hij mag dan dromen van een wereldtitel in 2040; intussen grossiert uw pennenvruchtige patissier in op-één-na-laatste-rangs moddergebakjes. Welopgevoed als u bent, geachte Brucoclientèle, slaat u die niet af. Zelfs de aller-aller-laatste stekjes van uw idool-in-wording slikt u voor zoete koek. Maar zo langzamerhand bent u toe aan iets hartigers. U blieft wel een Bruco met een bite. Laten we dus maar snel gaan kijken wat rupsje bakt van zijn laatste... ehhh... krachtmeting met de veldheren.

Die happen vandaag koek in Leiden, in het kader van de onvolprezen SwiBoCrossCompetitie. Zoals u weet, heeft rupsje om gezondheids- en kalendertechnische redenen dit seizoen alleen het regiokampioenschap in eigen huis kunnen 'betwisten'; gisteren is in Bleiswijk geen vormbehoud getoond.

Wordt het weer billenkoek?

Als het aan de zestien andere veteranen ligt, wel degelijk. Bollenstrekers, Swifters en enkele clubloze coureurs staan in slagorde te trappelen; klaar om de Leiderdorpse pannenkoek op te vreten.

Uw belegen belofte is van zins zijn huid ditmaal duur te verkopen (geen schaars goed, volgens recente rupsplooimetingen—gevulde koek—maar wat zou het). Hij heeft het parkoers geïnspecteerd en—nagenoeg...—voor goed bevonden. En alvast zijn vertrouwde lanceer-verzet, de mini-vlaai, gestoken.

U zet zich schrap, maar moet net als uw favoriet nog eventjes wachten tot de vijftien seniore kruidkoeken zijn weggeschoten. Als het goed is, gaan rupsje en u die niet meer terugzien. Zit het tegen en gaan de jonggedienden hem dubbelen, dan is ritsen geen probleem. 'Leiden thuis' is geen 'Lisse uit'.

Goed, de seniore SwiBoCrossers rijden inmiddels op gepaste afstand en buiten bereik. Alle vijftien, minus één. 'Purno', SwiBoCross-debutant (of -herintreder—daar wilt u vanaf wezen), heeft de ietwat chaotische start gemist en is veroordeeld tot de rekker. 'Purno' zal zich evenwel rehabiliteren en later in dit verhaal nog een belangrijke rol gaan spelen...

In de vliegende start is het koek en ei tussen rupsje en het péloton. De eerste hindernis valt hij in circa 8e positie aan: een steile, doorregende helling moet te voet worden bedwongen. Uw cross-belijder pakt het al iets beter aan dan in Gouda. Maar—en u schudt deemoedig het hoofd—rupsje verspeelt een plek of 3, bij het weer inschapen in de modderschuit en het olietankeren door de de asfalt-U die volgt. Rupsje koekt nu eenmaal aan, als hij geparkeerd staat. De meerdere broeders zijn gevlogen. Maar de achterhoede is nog niet op komst. Voorlopig...

Rupsje komt het restant van ronde 1 door zonder kleerscheuren, buikschuivers of opgeblazen gevoelens. Als 11e zweeft hij langs de jury. Die kan—haar neutraliteit ten spijt—een luide aanmoediging niet onderdrukken. De Brucokenners onder u slaan dan alarm. 'Bij de les blijven!', drukt u hem op het bonkende hart. 'Niet gaan slaapcrossen, nu!' Gelukkig maar dat rupsje ook doorheeft dat de achterhoede—waarin u hem zo vaak zag verpozen—er geen gras over laat groeien. Tenminste, twee veteranen naderen met rasse schreden. Als dat maar geen kletskoek wordt...

In ronde 2 verwijzen zij uw virtuele vriend naar respectievelijk plaats 11 en 12. Rupsje kan de wielen van deze maatjes-te-groot niet lang houden—dit dient nu eenmaal gedocumenteerd. Maar, beste Angusta-abonnees, neemt u vooral kennis van het vervolg. Misschien zit er nog wel een 'Rijswijkje' in: de koek is nog niet op!

Voorwaar niet onverdienstelijk baggerzwabberend (u heeft rupsje wel eens in minder technischen doen zien acteren) vervolgt uw held-op-afstand zijn bataille. Meer volk is er niet op komst, van achteruit. Dit zou zomaar eens kunnen betekenen dat rupsje hier geen oudewijvenkoek aan het serveren is.

Waarvan akte. Onze blik is nu naar voren gericht en die ontwaart het (aam)beeld van—had u het niet gedacht?—'Purno'.

Gelijk rupsje is deze Swift-rencommissaris in deze fase van de strijd verwikkeld in een eenmansgevecht. Wanneer hij door zijn opstomende voorzitter voorbij wordt gestoken, doet 'Purno' datgene waarover u hier op Per angusta ad augusta helaas zo zelden leest: hij houdt het wiel, herstelt gedurende een halve ronde en neemt opnieuw het commando. 'Purno' laat de pedalen én het hart spreken: 'Allez, Bruco, on y va!' Het mikpunt wordt een gangmaker.

In dergelijk excellent gezelschap tikken de (redelijk hoge) hartslagen voorbij en komt, beste Bruco-sceptici, zelfs het Vorfeld weer naderbij.

Dat is nog eens andere koek!

De eerste die eraan moet geloven, is een MTBollenstreker. Op de bekende 'loper' krijgt hij van rupsje een koekje van eigen deeg en definitief het nakijken. U mag hem doorstrepen voor plaats 12. Geïnspireerd door dit succesje—en door het gegeven dat hij en zijn gangmaker linksom of rechtsom nog altijd niet zijn gedubbeld—wordt de ambitie (u heeft inmiddels in de smiezen dat hier iets moois in de maak is) bijgesteld richting plaats 11.

In ronde 5—de coöperatieve bakkerij 'Purno & Co' is inmiddels ontbonden, omdat '& Co' opteert voor ietwat slower food—worden rupsjes werklust en stamina beloond. Eerst wordt een tweetal SwiBoCrossers—zijnde niet hemzelf, zij hier volledigheidshalve vermeld—op één ronde gezet. Vervolgens ontspint zich een tweestrijd met een clubloze collega-veteraan, die, hooggeëerde Bruco-getrouwen, zich op cartoucheⁱ-worp afstand van uw lustobject ophoudt.

Rupsje zet zich nog maar eens recht en poeft naar dat—in uw Brucobeleving ongekend vooruitstrevende—11e wiel. De clubloze tegenstrever plooit niet. Hij dringt rupsje de kop op en wijkt niet meer van zijn achterzijde. Uw Finaleprutser weet dat hij het niet op een sprintⁱ moet laten aankomen. Hij is een gekend strijkijzer en moet zijn kwelgeest dus eerder zien af te schudden.

In het korte draai- en keerwerk laat de clubloze noppenzuiger op zijn mountainbike zich niet imponeren, tot uw verdriet. Ook op de 'macht', in de rechttoe-rechtaan-stroken, is rupsje, nu de ontknoping van de tweede cross dit weekeinde nadert, niet diens meerdere. Het pleit moet, oordeelt rupsje, dus maar in neerwaartse richting worden beslecht. U bent dat met hem eens, want u heeft ook gezien dat de clubloze schaduw van uw blogpersoon voorafgaand en tijdens iedere afzink in de remmen gaat en hem aldus enkele meters Vrijheid gunt.

De laatste, zevende (?) ronde moet de beslissing brengen. Fijn, beste Brucoscrollers, dat u er nog bij bent. Voor u en voor rupsje. Voilà, de op-één-na-laatste afdaling is daar. En rupsje, die u tot dusverre nog geen kamikaze-kwaliteiten had toegedicht, stort zich naar beneden. De daaropvolgende asfalt- en puinhelling trekt 'ie goed door. Zijn belager moet een vijftien-, twintigtal meters laten.

De allerlaatste, allesbeslissende afdaling wordt met dezelfde bravoure aangevat. Met bijna fatale gevolgen: de modderschuit ramt het asfalt en geraakt bijna uit koers, wanneer rupsje hem hardhandig de bocht intrekt. Wég is het vertrouwen; zoek is de voorsprong; voorbij steekt rupsjes clubloze belager. U kunt wel janken: rupsje verspeelt hier een zwaar bevochten en niet onverdiende top-10-notering...

Lariekoek!

Eenmaal bekomen van de schrik en met het laatste restje tegenwoordigheid van geest dat hem nog rest, geeft rupsje er nog een Wieger Ketellapper op en katapulteert hij zichzelf terug naar zijn clubloze kwelgeest. Via de kortste weg (voor de kenners: bovenlangs het talud) realiseert hij de Wiederanschluss. En in de scherpst aangesneden bocht ooit—u kunt uw ogen best geloven, Brucocynici—neemt hij opnieuw het voortouw, om het niet meer uit handen te geven. Eindelijk, beste engelengeduldbewaarders, geeft de noppenzuiger zich gewonnen.

Aldus soleert rupsje naar plaats 10, in plaats van 11 tot en met (één-na-)laatst. Dat heeft u, gedoemd als u doorgaans bent tot des rupsen moddermathematica, natuurlijk snel becijferd. Op de schaal van Bruco telt echter niet alleen de uitslag, maar ook de magnitude. En die mocht er zijn, in deze gegangmaakte SwiBoCross.

Een beetje slagroom op de taart. Van rupsje, voor u...

Toeval of niet, terwijl dit stukje augusta het web wordt binnengewerkt, wijden twee van de bloggers die ik volg, een bespiegeling aan het fenomeen koek. Gerard van Dongen neemt speculaaswraak en Ma(nda)rijn breekt een lans voor 'Hapklaar'. Laat u zich een en ander goed smaken!