We're leaving together.
But still it's farewell.
And maybe we'll come back
To earth, who can tell?

Ik kan er niets aan doen (lees: ik moet er nodig iets aan doen): ook de LRTV Swift blinkt niet uit in de muzikale omlijsting van haar koersen.

Als de luiken van het jury-hok zijn geopend, het start/finish spandoek is gehesen en de geluidsinstallatie aanspringt, schalt er steevast die ene CD uit de (vernieuwde, dat dan weer wel) parkoers-luidsprekers.

Cyndi Lauper bijt altijd het spits af. Girls just wanna have fun, dramt het 'gekke mens' (zou Mart zeggen) maar door. Daarna komt Terence Trent d'Arby krokodillentranen plengen in zijn Wishing Well, gevolgd door nog tig tracks die allesbehalve rocken (maar die de Buma/Stemra-kas inmiddels wel genoeg hebben gespekt). Wijlen mijn grootmoeder kreeg koude voeten van Bach; haar kleinzoon loopt niet warm voor 'Classic Eighties Hits'.

De 'distortion', 'fuzz' en 'feedback' die weerklinken, terwijl de microfonist zijn instrument inplugt en de 80's meuk wordt uitgefade, klinken mij als Roadburner altijd goed in de oren. 'Dames en heren SwiBoCrossers, melden aan de start!' Tijd om het gras te doen branden...

... of niet.

Er zit—na weer eens een weekje aan de kwakkel—te weinig in de tank om vijftig minuten vol door te vlammen (al rijd ik voorwaar geen slechte eerste ronde). En het Bultⁱ-parkoers ligt er—door de goede werken van Pluvius—zo verropt bij dat het mij in de hens zet, in plaats van andersom. Mijn longen branden en mijn benen staan op ontploffen. En dat voor eenzame plaats ergens tussen de Bollenstreek-meesters en de Swift- en clubloze achterhoede, zonder gangmaker. Ik opteer ter plekke voor de trainings-modus.

Intussen teistert de Zweedse Barbie-rock-formatie Europe mijn trommelvliezen: I guess there's no one to blame. We're leaving ground (leaving ground). Will things ever be the same again? It's the final countdown. Vetter dan de modder van mijn geliefde Bult; gladder dan de benen van menig wielrenner. Lachspierpijn...

Ik tel af tot plaats 14 (uit 17). Veel meer ben ik in deze SwiBoCross ook niet waard. En langer wil ik er ook niet bij stil blijven staan. 'Snel' de modderschuit en de berijder kuisen, herstellen (en hopelijk ook trainen) richting de volgende afspraken in de Zuid-Hollandcompetitie en—uiteraard—het Swift clubkampioenschap cross!