Choose discipline. Veldrijden, in Mortal Kombat stijl. Single player or Multiplayer? Als er vandaag mènne met een nóg lager voltage durven strijden om de op-één-na-laatste plek, weest mijn gast.

Select venue. SwiBoCrossCompetitie, 'Leiden thuis'. Spoorvorming, graspegels, modderkristallen en strooizand geen bezwaar. Waterkoude en sneeuwblindering strekken tot aanbeveling.

Pick your character. Doe maar rupsje; die moet er nog van groeien. Skill level: Amateur B-, in dezen veteraan—doorgaans koekenbakker, incidenteel clubkampioen, recentelijk onder de norm geprepareerd.

Ready? Push start.

Round 1. Na alle afgelastingen van de voorbije weken (zure sneeuw en krui-ijs in Leiden en Lisse), is een opkomst van 16 veteranen-mènne voorwaar niet verkeerd. Natuurlijk ga ik die niet allemaal op de korrel nemen (het is nog lang geen 2040): rupsje zit onder de norm en heeft een beetje schrik van het parkoers.

Met mijn start weet ik niet te imponeren, maar aangezien iedereen het zekere voor het onzekere neemt (en sommige veteranen hun diesels nóg langer moeten laten voorgloeien dan ik), slecht ik de eerste hindernissen in de voorhoede. Uiteraard houd ik die positie niet lang vast. Een opgeblazen gevoel, een lelijke schuiver vlak voor m'n (maar op andermans) snufferd en talloze uit- en inklikjes (zelfs Sven Nys doet dat als 'ie op een verropt parkoers rijdt, alleen ietsje handiger) verder zak ik erdoorheen.

Round 2. Dus wordt het, niet geheel bezijden mijn verwachting, toch een single-player game—soleren tussen de 'eindbazen' en de achterhoede. Echt punchen zit er niet in, maar ik houd redelijk druk op de pedalen en contrôle over de modderschuit (die ik voor de gelegenheid maar omdoop tot IJsbreker).

Round 3. Desalniettemin weet mede-veteraan Erwin (RTV De Bollenstreek) de oversteek te maken vanuit de achterhoede naar mijn middenveld. Hij moet er diep voor gaan, denk ik dan, maar is niet te beroerd om direct over te nemen en... zo zijn crossers dan ook wel weer... rupsje uit zijn wiel te kletsen. Dat gaat zomaar niet, vind ik, en bijt terug. Omwille van de moddermathematica en vanwege zin in man-to-man kombat, hetgeen veldrijden toch eigenlijk hoort te zijn.

Round 4. Erwin en rupsje leggen elkaar het vuur aan de schenen (maar het brandt vooral in de longen en de weet-ik-veel-ceps). Ombeurten voeren zij de forcing, zoals dat heet (maar u moet zich daarbij niet al teveel voorstellen). Ik heb wel schik in dit crossje-met-gangmaker en laat me Erwins impulsen goed smaken.

De kombat verzandt evenwel niet in een vriendschappelijke 'interclub'. Lisse en Leiden proberen elkaar wel degelijk pijn te doen en naar de verdoemenis te rijden. Prikken, hijgen, aanklampen.

Dat laatste lukt Erwin niet zo goed in de meer riskante passages. Het Bultⁱ-talud en de lange, snelle, afdaling (die vandaag doet stuiteren als lagen er kasseien) mant 'ie slecht. Daar, meen ik, moet het dan maar gebeuren. Rupsje valt aan en zet zijn naaste belager onder druk. Visioenen van een genadeklap (in mijn voordeel) doemen op.

Round 5. Ontketend neem ik het voortouw. Zonder te remmen—en... tsja... zonder te trappen—duik ik het talud af. Vlak voor het keerpunt stuitert mijn ketting van de—tsja...—39. Unchained. Gehuld in twee paar handschoenen krijg ik die er niet 1-2-3-4-5-6-7-... weer op. Ik sta (veilig, dat wel) geparkeerd tegen het lint en zie Erwin voorbijremmen. Tegen de tijd dat ik mezelf weer in koers heb geprutst, zie ik door de bomen de Erwin (bijna) niet meer.

Round 6. Is 'ie gevlogen? Nog niet helemaal, bries ik. Tergend langzaam kruipt rupsje naderbij. Er zit niet voldoende jus in de stelten om de kloof in één snokⁱ te dichten. En er zijn inmiddels teveel minuten verstreken, volgens de hartslagmeter, om zulks met beleid te doen.

Round 7. Rupsjes moraal knakt (het kan erger, blijkt achteraf). De bel voor de laatste ronde klinkt onverbiddelijk en vals. Van top tot teen verzuurd en met een rug die nauwelijks nog wil krommen, 'paradeer' ik—gedubbeld door menig eindbaas—richting K.O. en finish. Daar noteren de onvolprezen gebroeders Van Dorp een 13e (en laatste, exclusief 3 DNFⁱ's) plek. Rupsje weet wat hem te doen staat...