SuperSix=SuperSexy. Sculpted in carbon, by Cannondale. Precies zoals 't moet zijn: rank, licht, stijf en wendbaar. Zonder al teveel wulpse 'slooping' (schuine bovenbuis) en 'fantasie-buizen'. Droomfiets! En dat zeg ik heus niet tegen alle fietsen.

Niet dat ik niet al genoeg rijwielen in de schuur heb staan... Of dat je eraan moet denken zo'n exquise stel koolstofvezels tegen de vlakte te manoevreren... We hebben het hier niet over 'nodig', laat staan over 'rationeel' of 'verantwoord' (durf niet op het prijskaartje van de SuperSix te kijken). Neen, dit is 'bike lust'. Hebzucht.

En nieuwsgierigheid. Want mijn materiaal is niet van 't lichtste. En ik zou wel 'ns wielen voelen hoe het is om zo dicht tegen de UCI-gewichtsondergrens aan te rijden. Op 'state-of-the-art' spullen (Campagnolo gruppo en wieltjes en andere lekkernijen erbij, uiteraard...).

Zou ik dan harder gaan?

Ongetwijfeld. Maar voorlopig wint de Ratio het (met hulp van het huishoudboekje) van de Lust. Later als ik groot ben... wie weet.