Een beetje doe-het-zelvert kèn niet zonder goed gereedschap, geduld en... een beetje geluk. Gelegenheidsmechaniekert rupsje kan erover meepraten; zeker na vandaag. Zelf sleutelen is de goden verzoeken. Als die niet meewerken, dan beland je in een eigengemaakte hel. Over een slechte dag in de materiaalpost...

Rupsjes rentree in de cross is nakende. Maar voor het zover is, moet de modderschuit worden uitgerust met de (reeds wereldwijdwebkundig gemaakte) geheime wapens en worden nagelopen op verborgen (cq. genegeerde) gebreken. Veldrijden is immers een high-tech slijtageslag.

Uiteraard neemt rupsje deze Zaak in eigen beheer. Hij (die onlangs nog succesvol zijn postorderbruidje in de steigers zette) weet van wanten, of in ieder geval van wantjes. Zelf sleutelen is leuker, leerzamer en—in de regel—goedkoper dan je verropte materiaal uit handen geven aan de fietsenmakert. Diens uurloon, 'catalogusprijzen' en openingstijden stemmen niet bepaald vrolijk. En hoe goed de beste man/vrouw zijn vak ook verstaat; hij/zij legt er nooit zoveel bezieling in als de doe-het-zelvert.

Neen, dit varkentje wast rupsje eigenhandig. Het begin (doorgaans—maar naar spoedig zal blijken ten onrechte—beschouwd als het halve werk) is hoopvol.

Geen tedere zever over noppenboerka's, filigraine Sitzstreben en wat dies meer zij. Dit is rupsjes crossert en crosserts worden genadeloos afgeragd, in weer, wind en onder de hogedrukspuit. En—als de tijd daar is—liefdevol weer opgelapt: X-bow 2.0 is in de maak! Een halve liter spierverslapper staat ook klaar, opdat rupsjes twee linkerhanden niet teveel gaan trillen en hij zich optimaal kan concentreren op deze upgrade. Let's try this at home.

Gereedschap: check! Geduld: check! Rupsje heeft er een vrije middag voor uitgetrokken. Hij weet wat 'm te doen staat; hij heeft een Plan. Zelfs de handleiding—des beginners steun en toeverlaat in spannende tijden—is bestudeerd. TRP doet het voorkomen als een fluitje van een cent en rupsje gelooft dat maar al te graag.

Ook aan de details is gedacht: een setje verse rem- en schakelkabels ligt klaar ter reanimatie van de crossert. Straks remt en schakelt die weer als een zonnetje. Rupsje gaat hier geen half werk leveren.

De cockpit is gestript; de nieuwe kabelhulzen alvast op de juiste lengte gebracht en tentatief gemonteerd. Dat luistert allemaal heel nauw. Laat rupsje maar knippen en schuiven; hij is wel vaker dáár geweest.

Natuurlijk worden ook de derailleurwieltjes niet vergeten. Niets ontgaat rupsje, in zijn queeste naar de optimale wisselwerking tussen mens en machine. Dat een en ander er misschien niet proper uitziet, doet er even niet toe. De cosmetica is van later zorg. Echt schoon wordt het na de volgende stap.

De 4ZA's hebben hun diensten bewezen en worden afgedankt. Numerous championships, repeated podiums and countless six packs hebben zij rupsje niet gebracht (op één titel na); dat gaan de EuroX wél doen. Dus taant rupsje niet langer en neemt hij de inbus en de koperpasta ter hand.

Voilà. Het achteraanzicht (in wording) waaraan de Concurrentie maar vast moet gaan wennen, vindt rupsje. Gelukkig bieden de TRP's een mooie aanblik. En zo te voelen scharnieren ze als de beste. Dit project loopt werkelijk op rolletjes; sleutelrupsje raakt op stoom. Snel door naar de voorzijde...

... waar rupsje één rem weet te monteren en...

... nu komt het...

... één 'remnok' ziet afgebroken... Die is achtergebleven in wijlen de rechterrem. Wat rupsje ook probeert, hij krijgt dat achterlijke 'hulsje-met-schroefdraad' niet los. Totaal verropt. Daar staat rupsje dan, met zijn Plan. Fail.

Rupsje moet dit even verwerken. Nu het met de voorrem niets meer gaat worden—zoveel is duidelijk—stort hij zich maar op de kabelbrei, gebrand als 'ie is op iets van een resultaat. Maar ook daar komt 'ie iets tegen: zo'n Campa kabelset blijkt niet berekend op crosserts. Rupsje komt derailleurkabel (de afstand van versnellingspook naar voorderailleur is bij een crossert veel langer dan bij een wegfiets) en kabelhuls tekort. Fail.

Wat begon als een middagje onbekommerd prutsen, eindigt in nachtmerrie voor gevorderden. Autonoom gaat rupsje er niet uitkomen, beseft 'ie. De Moraal zakt naar een dieptepunt.

Helemaal wanneer rupsje constateert (of beter: zich er opnieuw van vergewist) dat het bottom bracket naar de verdoemenis is. Zelfs zonder weerstand draaien de cranks alsof de ketting op de 48x12 ligt. Het raspende geluid van kogellagers die het heel moeilijk hebben, moet u er zelf maar bij bedenken. Fail.

Rupsje en de kunst van het fietsonderhoud...

Soms zit het mee; vandaag zit het tegen...

Voor zoveel tegenslag heeft rupsje noch het gereedschap, noch het geduld. Hij erkent hij zijn meerdere in de nukken van de Grote Saboteur daarboven en neemt zijn verlies. DNFⁱ.

(Nagenoeg) onverrichter zake stapt rupsje met een half-gepimpte crossert en een besmuikte blik bij de fietsenmakert naar binnen. 'Ik wilde het zelf doen, maar....' De vakman kijkt hem ietwat meewarig aan en begint alvast te schrijven. Zonder haast, met dubbel krijt. Rupsje capituleert gedwee, levert zich uit aan de grillen van de beroepssleutelaar—wiens rol hij zojuist nog wel even dacht te kunnen spelen. Hij voelt alvast aan de ribben uit zijn lijf en het deukje in zijn ego.

'Fietsenmakert, zult u een beetje lief zijn voor mijn crossert? Ik heb 'm snel nodig.'

Rupsje en de kunst van het loslaten...

Wordt vervolgd, in

• Een grote beurt.