'We hebben er zin in', galmt het reclamemeisje door de supermarkt. 'Spreek voor jezelf; ik heb hier helemáál geen zin in', denkt Bruco. Die heeft namelijk geen boodschap aan het doen van inkopen, zeker niet op zaterdag. 'Levensmiddelen' wil, wat hem betreft, nog niet zeggen 'levenslust'.

Ietwat verstrooid en gehaast mik ik de koolhydraten, proteïnen en (verantwoorde) vetten in het oranje plastieken mandje. Snel nog even een tray spierverslappersⁱ onder de arm nemen en op naar de kassa, op routine. Waar ik erachter kom dat ik zonder portemonnee van huis ben gegaan, 't is zo'n dag... Deze grootgruttende kruidenier doet natuurlijk niet aan 'opschrijven', op mijn blauwe ogen word ik niet vertrouwd (ik ben wel betrouwbaar, maar heb geen blauwe ogen), dus naar huis om de pinpas te halen.

Kostbare minuten tikken weg, maar uiteindelijk sleep ik de buit binnen, richting koelkast. En betaal de hoofdprijs... Want bij dat binnenslepen verrek ik mijn rug. Damn, da's ambetant. Dat kan er ook nog wel bij.

Met zo'n 'kwieke' weekendstart blijf er maar weinig tijd over voor de voorgenomen wegtraining. Het is verdorie alweer 12:00 uur. En de rechtstreekse van de Koppenbergcross, 14:45 uur, mag ik natuurlijk niet missen. Het is al heel wat dat ik het districtskampioenschap veldrijden heb laten schieten, wegens niets te zoeken daar.

Het voorgenomen rondje Ringvaart (de troosteloosheid ten top, zeker bij dit grauwe weer) is geen optie (te lang); ik houd het op de Rotte Meren (te doen). De wind staat 'verkeerd', want blaast op de heenweg in de zere rug. Dat wordt dus bikkelen, straks.

Bruco rijdt door spruitjesland. Het miezert; de ketting kietelt het binnenblad; roofvogels bidden. Af en toe een paar koplampen dat het uitgekauwde parkoers doet oplichten. In rupsjes kop ontbrandt af en toe iets van een gedachte, maar de pointe blijft uit. En dat hoort ook zo, als je traint. De buitenlucht versus de binnenwereld...

Alhoewel, versus? Er ontstaat vanmiddag, in spruitjesland, zowaar een soort van vredige harmonie. Want 't is goed zo. Weet ik. Voel ik. De cadansⁱ, de spanning op de benen, de maling aan de boordcomputer en de zere rug. Één met de elementen, flow of geen flow—ik train (weer). En vanavond eet ik spruitjes en pak ik een spierverslapper...