Zaterdag 13 oktober 2007: Interclub Veldritcompetitie deel twee, op het fraaie, zonovergoten, parkoers van PRC Delta te Spijkenisse, is volbracht. Ik ben niet zo verrot als vorige week, maar dat wil niet zeggen dat het van een leien dakje ging. Integendeel.

Zoals bij iedere veldrit was de start cruciaal. In de ICVC is het opstellen op volgorde van het klassement, ergo: ik was zwaar gehandicapt. Er zat een flinke asfaltstrook in 't begin, dus ik kon nog wel enkele plaatsen opschuiven. Maar bij de eerste de beste klim ging iemand erbij liggen. En maar jammeren over dat 'ie een kettingblad in z'n kuit had gekregen. Hij had zich beter uit de voeten kunnen maken, want dit geintje kostte mij--beleefd als ik ben--kostbare seconden. De minder scrupuleuzen/meer stuurvaardige collega-crossers knalden vol door.

Dus reed ik in de mij zo vertrouwde achterhoede.

Het parkoers was redelijk snel (al waren er de nodige technische passages in verwerkt), maar ik niet zo. Op de een of andere manier kon ik mijn draai niet zo goed vinden. Spinnen, stoempenⁱ, schakelen, zitten, staan... Ik kreeg de 'kruisboog' maar niet op spanning. En het gat naar de 'testa della corsa' werd langzaam maar zeker groter. Hartslag all over the place.

De op- en afstapoefeningen van gisteren wierpen vrucht af: de trap was geen onoverkomelijk obstakel (al had de timing beter gekund en ging het inklikken erna wat moeizaam); ook de balk in het bos was te doen (sommigen namen die trouwens gewoon op de fiets, maar niet zo rap).
Onderweg nog een enkeling kunnen passeren en ook wat (definitieve) afstappers gezien. Dus niet als laatste geëindigd. Ook niet op m'n plaat gegaan. Kortom: wederom een hoop plezier beleefd! Op naar de volgende!