De dagen worden korter; de billable hours juist langer. Fnuikend voor de BruCoach en zijn pupil. Hoe houden zij het rupsje doordeweeks scherp en op spanning?

Drie opties staan—in theorie—tot hun beschikking: (1) time management, (2) kunstlicht en/of (3) binnensschuurs peddelen.

Ad 1: Georganiseerd raken, efficiënt worden, de 'randen van het werk' zodanig herschikken dat er vóór dan wel ná kantoor wat kan worden weggetrapt. De BruCoach is hiervan een groot voorstander; zijn pupil is echter minder 'toegewijd'...

Ad 2: Dan maar de schijn werpen en het licht bundelen, zou je zeggen. Er zijn tegenwoordig immers deftige fietslampen op de markt waarmee je voorwaarts kunt in de duisternis. De BruCoach ziet er wel iets in, maar beseft ook dat zijn pupil 's avonds zichzelf soigneert, blogt en Grootse Plannen smeedt...

Ad 3: Resteert de derde optie: 'droogfietsen', wanneer het de pupil schikt. Op de 'thuistrainer'. De BruCoach weet wel iets te maken van zo'n tussendoortje en zijn pupil is er doorgaans... na enig dralen... wel voor te porren.

De rollenbank, dus. Want dat is rupsjes weapon of choice. Binnenschuurs peddelen, op de losse rollen, is weliswaar gevrijwaard van 'de elementen' (dus dreigt geestdoding) en 'stationair' (het gaat nergens naartoe), maar het is ook 'efficiënt':

• Goed voor het equilibrium (zie onder 'handicaps').
• Bevorderlijk voor de coupe de pédale (niet-vloeiende trapbewegingen worden afgestraft met 'zwabberen').
• Non-stop arbeid (met behulp van de MP3-speler, uiteraard).
• Bij ontstentenis van omgevingsfactoren kunnen—ceteris paribus—de verschillende trainingszônes secuur worden geraakt.
• Weinig inleidende (tijdrovende) rituelen vooraf (kledingkeuze, proviandselectie, reservemateriaal—allemaal overbodig) en nagenoeg geen schoonmaakwerkzaamheden na afloop.

Er zijn ook handicaps verbonden aan deze tak van fietsen:

• Rollen zijn glad.
• Het voorwiel rust op een ronddraaiende (uiteraard) rol, niet op
  een plat oppervlak (zonder handen rijden is dus moeilijk; positiewisselingen dienen 'met beleid' te gebeuren).
• Elk verlies van evenwicht lijdt tot een zwieper (veel meer dan op de weg).
• Je fiets is 'stationair', terwijl er een hoop 'voorwaartse
  energie' wordt gegenereerd (zeker tijdens blokjes D3); de fiets wil zichzelf a.h.w. lanceren, als
  je 'm niet goed op de rollen blijft drukken (vandaar is een butt lift
  zo lastig en krijg je na verloop van tijd een soort van 'zadelpijn').
• Alle weerstand komt uit de versnellingsbak; de rollen vormen een monotoon, nogal 'vergevingsgezind', parkoers.
• Geen rijwind, dus peentjes zweten (ook rond het vriespunt).
• Volgens sommige 'preciezen' tellen rollenbankkilometers niet mee.

BruCoach en zijn pupil moeten roeien met de riemen... Er gaat de komende maanden (of laten we zeggen: weken—dat klinkt korter) het nodige worden gerollenbankierd. Per angusta ad augusta...