De club was toe aan een fris uniform, vond men. Het oude was namelijk te... ehhh... oud. Bovendien is de Rabobank afgehaakt als hoofdsponsor. Blijkbaar is het kleine wielrennen geen 'cultuur' (waarin de lokale vestiging nog wél investeert). Hoe dan ook, de Swifters moesten in een nieuw pak worden gestoken. En ook rupsje moet eraan geloven.

NEM heeft de plaats overgenomen van de boerenleenbank, waarvoor lof en dank. De company slogan doet 'n beetje denken aan Mirato's 'Niet mijn bordje leegeten'. Al komen de Leidse Renners en Toerders wel iets minder leep voor de dag:

Gelukkig zit ook het wielerhart van De Neut nog altijd op de juiste plek:

Het verfrissende van het nieuwe tenue zit 'm in het toegevoegde wit (wit is het nieuwe blauw) en in het geraffineerde lijnenspel:

De broek, ook voorzien van een contemporaine swoosh, is dan weer blauwer geworden, ten koste van het 'traditionele' zwart:

Begrijp me niet verkeerd: ik vind 't een fraaie outfit. Alleen ben ik zo verknocht aan de oude clubkleren/-kleuren (rupsje is een gewoontedier, zullen we maar zeggen). Die zal ik dan ook nog wel 'n poos blijven gebruiken, bij minder 'officiële' aangelegenheden. Met excuses aan NEM en de dress coders van de Willem van der Madeweg 1 te Leiden.