Daar hebben we 'm weer, terug van veel te lang weggeweest: Jamberrrs... Zijn karakteristieke 24-uurs baard is niet meer, zijn nappa-lederen colbert hangt inmiddels aan de publieke wilg, maar zijn voorliefde voor de zelfkant is nog altijd springlevend. Jambers gaat waar geen reporter durft te gaan; Jambers gaat diep. En heeft in rupsje en zijn soortgenoten dezer dagen een dankbaar onderwerp.

Geniet van de voice-over, terwijl u kijkt hoe Jambers zijn 4x4 ogenschijnlijk laconiek, maar trefzeker door de sneeuw dirigeert en de camera langzaam inzoomt op een eenzame fietser, die kromgebogen etc. etc.:

Wielertoeristen, vrije-tijdsatleten, koerskrabbelaars, kleine kampioenen—wat gaat er in die zielen om?

Routinier Jambers draait al te lang mee om zich druk te maken om de zappers; hij laat hier rustig een betekenisvolle stilte vallen.

Bij tij en ontij, in weer en wind, voor dag en dauw trekken zij erop uit om kilometers te gaan verzamelen, uren te maken en op Vorm en/of Inhoud te jagen. De warme haard, het donzen dekbed, de vrouw en/of kinderen (of het gemis daarvan) thuis achterlatend. Soms in het gezelschap van zielsverwanten; dikwijls alleen—maar altijd met Overgave. Alles voor hun heilige Doel, hoe zij dat ook mogen definiëren. Obsessivitas?

Waarom toch getroosten deze zonderlingen zich deze inspanningen, keer op keer; ontzeggen zij zich ieder comfort; zoeken zij hun grenzen op; trotseren zij de elementen?

De telelens vergroot een sneeuwduintje smaakvol uit tot een heuse Mont Blanc; het beeld trilt; de knisperende sneeuw die, vermengd met pekel, onder de wielen van de 4x4 uiteenspat en het doffe geluid van de zwoegende ruitenwissers over de geblindeerde voorruit maken de 'apocalyps' compleet. Jambers is weer eens daar waar het niet pluis is en dat zullen we weten ook. Hij vervolgt:

Wat hebben zij te bewijzen, deze sektarische zelfkastijders... en aan wie? Willen zij weer één worden met de Natuur, waarvan wij alsmaar verder vervreemden? Proberen zij de tand des tijds, het onvermijdelijke Verval het hoofd te bieden? Verachten zij de dood zo hardvochtig dat zij ernaar verlangen? Trachten zij greep te houden op het leven, door het te vernauwen tot een micro-cosmos?

Hobbieën in de hel, verafgoden van het Afzien, prutsen in de marge.

Hoor en wederhoor als diepte-journalistiek basisprincipe—dat hoef je aan Jambers niet uit te leggen. Het is zijn tweede natuur. Of hij nu de ontluikende lusten blootlegt van een veertigjarige maagd, aan lager wal geraakt met een gokzuchtige boekhouder of, zoals vandaag, een amateur-pedaalslaaf op de korrel neemt—altijd zorgt Jambers ervoor dat zijn studie-object ook zelf aan het woord komt.

Nu de toon is gezet, de kaders zijn geplaatst en de lens is schoongeveegd, kan het tweegesprek beginnen. Jambers heeft de 4x4 inmiddels langszij gestuurd, scrollt het zijraam omlaag en duwt rupsje meewarig een microfoon onder de loopneus.

J: Weer koers aan het spelen, Bruco?

B: Ehhh... nee hoor, ben m'n suikerbeestje aan het uitlaten. Beetje trainen op souplesseⁱ en duur, enzo.

J: Waarom toch, jongen? Het kost je overduidelijk zoveel moeite. Zou je niet beter stoppen? Stap in m'n wagen, man! Het is bar en boos, hier in de polder. En die clubtitel—waarmee overigens proficiat—is tóch het hoogst haalbare, gezien je leeftijd en... met alle respect... talent.

B: Talent, wa's da? Nee, laat mij m'n twee uurtjes voor vandaag maar... ehhh... lekker volmaken. Da's voor iedereen, en mij in het bijzonder, het beste; ik zou toch maar een hekel aan mezelf krijgen, wegens abandon. Je bent nooit te oud om dood te gaan.

J: Krasse taal, Bruuc! Waar zijn je wielervriendjes, eigenlijk?

B: Aan het schaatsen, denk ik. Of in hun bedje. Weet ik veel. Het was vanochtend verdacht stil in mijn mobiele netwerk.

J: Pas op, hier is het glad! Er liggen hier van die opgevroren sporen onder de sneeuw. Heel verraderlijk. Waarom moet je ook zonodig van de gestrooide paden af, de leegte in?

B: Da's wél zo romantisch, heroïsch of wat jij in je inleiding nog meer bijeen hebt gezeverd, Jambers. En anders is 't wel een goede techniektraining—aandachtspuntje voor crosserts. Heb je trouwens iets te snacken, in die Korea-tractor van je? Ik heb trek, voorwaar!

J: Brucootje toch... Je bent onverbeterlijk.

Jambers en zijn eenzame wintergast, op diens lijdensweg. Schitterende televisie, die wat ons betreft nog uren zou mogen voortkabbelen. Maar het reclameblok is nakende, rupsje is bijna thuis en de volgende te portretteren buitenissigheid wacht: een gepensioneerde sado-masochist die zich specialiseert in pijnbestrijding. Jambers schakelt op; de 4x4 verdwijnt aan de einder.

Wellicht kruisen Jambers' en Bruco's wegen zich later nog eens. Rupsje heeft Jambers nog heel veel uit te leggen...

Uitzending gemist?

• Jambers maakt kennis met Bruco
• Jambers traint met Bruco
• Jambers ontleedt Bruco
• Jambers knapt af op Bruco
• Jambers krijgt geen hoogte van Bruco