Het is en blijft een mooi rondje: Leiden-Alphen a/d Rijn-Zwammerdam-Meije-Woerdense Verlaat-Kanis-Kockengen-Breukelen-Loenersloot-Baambrugge-Abcoude-Amsterdam-Ouderkerk a/d Amstel-Uithoorn-Vrouwenakker-Papenveer-Woubrugge-Hoogmade-Leiderdorp.

Daarom is het goed dat ik er af en toe wat rubber aan toevertrouw.

Maar, mèn, wat word je soms rozig van zo'n—broodnodige—duurtraining. Zware stelten krijg je ervan (de spierverslappersⁱ zijn niet aan te slepen)... Ik was vandaag liever nèt (of helemaal) geen kampioen geworden op de een of andere lokale omloop. Of had me desnoods laten uitbenen door de mènne die op zondag het vlees snijden.

Dureluurs (ruim drie uur en drie kwartier, met nagenoeg niks boven D1), sufgepolderd (Diana Woei reed weer 'ns mee) en doorgezeten (de Santos is 'n harde; het verjaarspartijtje gisteravond/-nacht was ook niet zomertijdvriendelijk).

Edoch. Het was mooi (zoals fietsen bijna altijd mooi is) en verantwoord (in het kader van de toch al grillig verlopende 'opbouw'). En ik was in goed gezelschap: Il Boiaⁱ was op een missie en wilde van geen wieltjeszuigen weten. Met z'n tweeën vlogen de 115 kilometers voorbij.