Bruco, een aandoenlijke spinster die de dertig alweer een tijdje is gepasseerd, beziet het leven dat aan hem voorbijtrekt. Waar staat hij; waar wil hij naartoe? Bruco—al dan niet 'geïnspireerd' door de succesverhalen in zijn 'invloedssfeer'—acht de tijd rijp om het hunkeren handen, voeten en een stem te geven. De passie een draai te geven. Liefst naar voren.

Maar dat gaat zomaar niet. De blik in de spiegel van deze dolende dertiger kaatst een diffuus beeld terug. Het prisma—de 'spectraalanalyse'—bevat liefde/onverschilligheid, erkenning/vergetelheid, monomanie/lack of focus, vertrouwen/twijfel. Zelfdiscipline afgewisseld door zelfdestructie. Afvallen en weer aankomen. Naam en rugnummer—dikwijls te vroeg ingeleverd. Ontharen, eelt kweken. De binnenwereld en de buitenlucht; 'coconnen' versus 'ontpoppen'.

Bruco wil de contrôle terug. Hij gaat een 'dagblog' bijhouden; met de waarheid en niets dan de waarheid. Gramschap, kilometrage, hartekreten. Precies zoals de 'hulp bij zelf-hulp' voorschrijft (leest u mee, Jambers?).

Stay tuned for the sequel: Bruco Jones: The Edge of Reason...