Het is weer veilig gemeenschap hebben met rupsje: de SiteAdvisor heeft ten langen leste zijn dwaling ingezien en bruco.info uit de ban gedaan.

Ik hád natuurlijk kunnen kiezen voor een kant-en-klaaroplossing à la Blogger of Web-Log. Account aanmaken, template uitzoeken en typen maar. Edoch, waarom makkelijk doen als het ook moeilijk kan? Dus ging ik voor een eigen site (met alle hosting-problemen van dien) met—uiteindelijk—een eigen domein, bekeerde ik mij (heel eigenwijs) niet tot WordPress, maar tot Drupal en werd ik van lieverlee mijn eigen IT-er.

Alweer drie jaar blogt Bruco zich de tandjes. Ter meerdere eer en glorie van zichzelf en ter verheffing van de massa's. Soms gevederd, dan weer loodzwaar, maar altijd met zin voor risico. Uit de tijd of niet, Bruco bijt door en u feest mee.

Blogger dezes windt er geen doekjes om: op gezette tijden raadpleegt hij zijn bezoekersstatistieken om te verifiëren of zijn zever naar behoren wordt gedistribueerd. Noem het ijdel, noem het paranoïde, noem het hoe u wilt. Feit is: iedere zichzelf respecterende (of: kwellende—dat hangt af van de statistieken) blogger doet het: kijken of 'ie wel wordt gevolgd.

Bloggen is niet meer hip. In 2010 worden er dan ook geen Dutch Bloggies meer uitgereikt. Jammer, want rupsje had stiekem zijn zinnen gezet op zo'n 'Oscar'. IJdele hoop? Wellicht. Als je eenmaal aan het bloggen slaat, daar je ziel en zaligheid in legt en daarmee een bepaald publiek bereikt, dan vervaagt de grens tussen herkenning en erkenning. Of zoiets.

Er gaat meer dreiging uit van deze blog dan u op het eerste gezicht zou bevroeden. U dacht misschien dat u hier van doen had met het dagboek van uw ideale schoonzoon, de kattenbelletjes van een fietsende dorpsgek, of de ontboezemingen van een sado-exhibistionist. Bijzakelijk geleuter in de marge, kortom, waar niemand slechter van wordt. Niets is minder waar! Bruco's schrijnende schrijfsels berokkenen wel degelijk schade. U moet er extreem voorzichtig mee omgaan. Beter nog: mijd deze blog als de pest. Als uw on-line leven u lief is, tenminste. Want Bruco deugt niet; Bruco staat op de zwarte lijst.

Van de witte schermen des doods en de dingen die maar niet voorbij gaan: het wachten was op bruco.info... Dat lag niet aan u en ook niet aan mij, maar aan de Hogere Machten. Rupsje was van het web gewapperd. Maar nu is hij terug!

Volgelingen die deze blog frequenteren met 'behulp' van Internet Explorer (IE), doen zichzelf tekort. Volgens de statistieken zijn zij weliswaar in de meerderheid (recentelijk zo'n 52%), maar in het land der browsers is One-eyed Bill toch écht geen koning. Zijn IE is log, eigenwijs en onveilig. En, wat rupsje u bromt, IE is voorwaar stekeblind.

De modder is zo goed als van de ketting gestokert, de graspollen zijn bijna uit de tandspleten geflosst en de crossrups hangt KO in de wilgen. Wat nu? Quizje doen? Bij wijze van pauze-nummer tussen de veldbedrijven en wegwerkzaamheden door?

OK, komt-'ie: Wat, denkt u, is volgens Google de top search query voor http://bruco.info/? Drie keer raden... Voorwaar? Baggerzwabberen? Strijkijzer?

Zoals iedere zichzelf respecterende webstek wordt ook de BrucoBlog regelmatig aangedaan door spammers. Of ik 'm nog wel omhoog krijg, geïnteresseerd ben in een goedkope levensverzekering en andere zaken waaraan je als veertiger niet direct denkt. Dergelijke ongewenste intimiteiten worden opgevangen door Mollom, de blogportier. Soms is 'ie misschien ietwat overijverig en wijst 'ie de commentatoren 'ten onrechte' de deur.