160 luizige BPMⁱ. Meer wil de pomp niet leveren. Één tandje erbij en de begrenzer slaat aan. Één RPMⁱ extra en de weet-rupsje-veel-ceps raken in de knoop. Steady state at a not so ready rate.

Het Swift Clubkampioenschap Cross is niet zomaar een wedstrijd. Het is, beste lezer, De Moeder Aller Wedstrijden. Vorig jaar greep rupsje er voorwaar, uw verstand verbijsterend, de macht. Vriend en vijand spraken voortaan met twee woorden: 'regerend clubkampioen'. Rupsje, de bescheidenheid zelve, placht daaraan toe te voegen: 'In mijn categorie, dan toch.' Maar hij kon er niet langer omheen: zijn koninkrijk was gekomen; rupsje bleek de Kunst van het Winnen te verstaan; het veldrijden had een nieuw Wonderkind gebaard. Wij van Per angusta ad augusta keken dan ook reikhalzend uit naar editie 2010.

Speltip één: zorg dat je materiaal in orde is.

Rupsje—die zich in een onbewaakt moment wel 'ns veldrijder waant—loopt qua 'wedstrijdritme' een maand (vier volle SwiBoCrossen) achter op de concurrentie. Terwijl de connoisseurs van de Cross, de afficionado's van het Afzien, de martelaren van het materiaal, etcetera hun beesten loslieten in de arena's van Leiden en Lisse, gaf rupsje niet thuis. Een beetje tegen het asfalt aanschurken is alles wat 'ie deed, in die oersaaie oktobermaand. Tot vandaag, dan toch. Want vandaag was De Dag Dat De Bultⁱ Werd Omgetoverd Tot Tempel Der Liefde. En rupsje, uw hoogsteigen lieveling, ging er op bedevaart.

Kruis erover. Het is gedaan met 'Moddergooien, seizoen 2009-2010'. Voor rupsje even geen eenzame achterhoedegevechten meer. Over zijn de gras-, zand-, klei- en sneeuwdemonstraties tussen (en tegen) de linten, de hoge rolweerstand en de lage rugpijn. De laatste veldrit zit erop.

Over mijn op-één-na-laatste veldrit van seizoen 2009-2010 kan ik kort zijn (ja, dat kan ik): drie keer niks.

Tim, WTOS-crosser en dikwijls mijn 'klasse-vijand' in de Zuid-Hollandse onverharde achterhoede, weet wat druk zetten is: 'Als je me vandaag voorblijft, is dat niet meer dan logisch; als ik je vandaag versla, is dat voor mij een grootse overwinning.'

Choose discipline. Veldrijden, in Mortal Kombat stijl. Single player or Multiplayer? Als er vandaag mènne met een nóg lager voltage durven strijden om de op-één-na-laatste plek, weest mijn gast.

Select venue. SwiBoCrossCompetitie, 'Leiden thuis'. Spoorvorming, graspegels, modderkristallen en strooizand geen bezwaar. Waterkoude en sneeuwblindering strekken tot aanbeveling.

Pick your character. Doe maar rupsje; die moet er nog van groeien. Skill level: Amateur B-, in dezen veteraan—doorgaans koekenbakker, incidenteel clubkampioen, recentelijk onder de norm geprepareerd.

Ready? Push start.

Rupsje heeft te vroeg gepiekt. Veel te vroeg.

In de aanloop naar het jubeljaar 2040 zou 'ie—tenminste, dat was het Plan—zijn underdog positie koesteren en blijven volharden in het hekkensluiten. Nu heeft 'ie—min of meer per ongeluk—de concurrentie in zijn kaarten laten kijken: rupsje is voorwaar Swift-clubkampioen cross 2009 geworden, in de categorie der amateurs. Dat stigma moet 'ie een heel jaar met zich meetorsen; die schijn van onoverwinnelijkheid zal hem nog lang achtervolgen; voortaan wordt er op hem gelet. Prutser...

We're leaving together.
But still it's farewell.
And maybe we'll come back
To earth, who can tell?