Voor ons de zondvloed; na ons de zondvloed; 'tijdens ons' hield het even op met stortregenen. Een uitgelezen moment, dus, om maar weer eens een koersje in het kader van de Swift/Neuteboom Tweewielers dinsdagavondcompetitie af te haspelen.

Veel goesting is er niet: slechts elf ménne melden zich voor het gelag in de A-categorie. Zelf sta ik ook niet bepaald te popelen, met twee DNFⁱ's ('Nessie' en 'Leiderdorp') in het korte-termijngeheugen, niet al te werkwillige benen en een ietwat snotterig gevoel.

Maar ik moet niet zeuren. Het is per slot van rekening origineel Bruco-weer: volop wind en viezigheid. Dat vijzelt de Moraal op en, zo leert de ervaring, biedt kansen om me over het fysieke en mentale 'dode punt' heen te rijden. Ik ben geen rekenwonder, maar ruik dat ik 'ns flink wat puntjes voor het Algemeen Klassement kan gaan cashen.

Niet bijster gemotiveerd en uiterst behoedzaam vertrekken we voor een uur en een dik kwartier 'koers'. Het is lekker overzichtelijk, met zo weinig coureurs, dus ik sta me toe wat achterin te lummelen. Eerst maar 'ns door de natte bochten zien te geraken en het motortje laten wennen aan wat komen gaat.

Mijn kopgroepgenoten denken er blijkbaar net zo over: er gebeurt feitelijk helemaal niets. We koesteren elkaars beschutting; uitbraakpogingen worden subiet verijdeld door de snoeiharde wind. Voor ik er erg in heb, zijn er al drie mènne afgestapt, onder wie mijn favoriet Tim (Swift/'Silence Lotto').

Dus zijn we nog met z'n achten. Dat zijn nog 'ns puntjes! En aangezien ik het parkoers steeds beter ga doorgronden en het 'afzien' wel redelijk aankan, zou ik er zomaar weer 'ns tien kunnen gaan oprapen, net als vorige week, in die échte kopgroep...

Ik kan er dus niet zo mee zitten dat we de schaatser en nieuwkomer (voor dit seizoen, althans) Jaap ietwat suf laten wegrijden. En ook Swabist Robert krijgt een vrijgeleide; niemand heeft trek in 'chasse-patatjes'. Ik al helemaal niet.

We draaien dus onze rondjes. Beetje roteren, beetje sleuren, beetje naar elkaar kijken. Vind ik best, vanavond.

Roberts ploeggenoot Nicky (samen heersen zij over de dinsdagavondcompetitie) muist er af en toe vantussen, maar komt er steeds achter dat 't gat naar de twee koplopers inmiddels van een behoorlijke proportie is en houdt 't voor gezien. Trias-man Kars rijdt heel vaak lek, maar verschijnt iedere keer weer ten tonele. En dan zijn er nog de activisten Adriaan, Marcus, Jesper en ondergetekende, die best oké rijden.

Totdat ik de Santos ineens voel zwabberen. Die bochten lopen niet meer. Nogal wiedes, want m'n achterste Michelin Pro2Race (echt niet gemaakt voor Bruco-weer) loopt langzaam leeg.

En da's klote, want een snelle blik op de klok leert me dat we al dik een uur bezig zijn en dat ik dus geen recht meer heb op een ronde vergoeding. Niet dat ik zou weten waar ik zo snel een vol achterwiel vandaan zou moeten toveren of dat 't me zou gaan lukken om binnen één rondje een nieuwe binnenband aan te leggen... Nee, de zeergewaardeerde heren van de jury zwaaien me weemoedig uit koers.

Bummer.

Robert laat de dagzege aan Jaap (terecht, gezien laatstgenoemde het leeuwendeel van het werk voor zijn rekening neemt). Nicky wint met twee vingers in de loopneus de 'pélotonspurt'. Waarin ik volgaarne als zesde of zevende was geëindigd. Loon naar werken, enzo...