... de val.

Na anderhalf seizoen flirten met Het Gevaar (en enkele 'narrow escapes') is het dan eindelijk zover: Bruco is uit koers gevlogen. Geen schade aan lijf, leden of materiaal. Maar wel een kleine deuk in de Moraal.

Want mijn 'ontmaagding' geschiedde, nota bene, op mijn thuisparkoers, in de Swift/Neuteboom Tweewielers dinsdagavondcompetitie. Waarin ik zowat wekelijks uitkom en me 'in control' waan (behalve vorige week, toen 't glad was). Het moet niet gekker worden...

Bij het inrijden is er geen vuiltje aan de lucht, ook niet op het asfalt. De benen zijn goed. Ik doe me tegoed aan het zonnetje en een fijn briesje dat de longen vult met zuurstof.

De eerste paar ronden even aan de rekker (achteraan; écht warmrijden) en daarna opschuiven voor wat Actie. Er is al een kopgroep van vijf weg. Daarin zitten enkele puntenpretendenten, dus het gaat niet meer stilvallen. Heb zin in de volgende Slag. De 'versnelling' is er.

Maar zover komt 't dus niet, voor mij althans niet. In circa vierde positie tenmidden van de 'poursuivants' snijd ik de kuipbocht aan. Nu doe ik dat wellicht niet altijd even handig, maar ik heb er nooit onoverkomelijke problemen mee. Amai, dit keer wel... 'What the f#ck???'

Mijn achterwiel slipt. Rem ik? Nee, toch... Word ik aangetikt? Voelt niet zo... Heb ik een leegloper? Negative... Ik heb werkelijk geen idee wat er aan de hand is. Niet dat ik tijd heb om uitgebreid te evalueren: er is geen houden aan de Santos. Ik ga die zodadelijk teraardebestellen; ik ga op mijn bek...

Puur op mijn veldrijdersinstinct 'stuur' ik richting de hooggelegen berm. Liever het gras (keurig gemaaid, trouwens) kussen dan het asfalt. De landing is spectaculair (getuige ook de reacties uit het publiek), maar zacht.

Dus kruip ik meteen weer in het zadel en meld me bij de jury voor 'één ronde vergoeding'. Die krijg ik. We zijn immers nog nèt geen half uur bezig.

Maar de heraansluiting, vanuit stilstand, verteer ik slecht. En de daaropvolgende bochten—natuurlijk—nóg slechter. Dus moet ik steeds weer naar dat op-één-na-laatste wiel sprinten. En daar zijn mijn benen vanavond te goed voor. Als we de B's dubbelen laat ik het zoveelste gat vallen. Genoeg gedold, vanavond. Moet de boel wel heelhouden voor Parijs-Roubaix, zondag aanstaande. Ik stap af...