Rijn-Bollenstreekcompetitie 2008, 16 maart: Alphen 'in' den Rijn

Het ondenkbare is geschied; het onmogelijke is volbracht: Bruco heeft de Rijn-Bollenstreekcompetitie 2008 in de categorie der senioren op zijn naam geschreven.

Met een beetje hulp van Pluvius (wederom een heel klein deelnemersveld, net als vorige week) en geruggensteund door de 'discutabele' uitslag in Lisse (3 punten i.p.v. 1...), dat dan weer wel.

Maar ik heb 't niet gestolen. 'Regelmatigheid' is per slot van rekening de sleutel tot ieder klassement. En ik kan 't ook niet helpen dat de concurrentie niet van regen houdt.

Met slechts negen mènne in koers (drie in iedere categorie), op het weinig inspirerende Avanti-parkoers, en de regen die ons onophoudelijk 'teisterde' (ik zou zeggen: verwende) kon je het wedstrijdverloop vooraf al uittekenen: grupetto compattoⁱ.

De benen waren goed, de hartslag liet zich gemakkelijk omhoogjagen (boven omslagpunt voelde best lekker) en--niet onbelangrijk--de (tricky) bochten liepen lekker. Samen met de drie 'veteranen' hield ik het tempo erin; lekker beuken en sleuren; na iedere bocht eventjes 'prikken'. De koers hard maken voor mijn twee 'seniore' (maar niet zo ervaren) Opponenten. We zagen eruit als veldrijders, wat natuurlijk altijd goed is.

Nadat de nieuwelingen (voortijdig) uit hun leiden waren verlost, draaiden we gezessen verder. De twee andere senioren moesten hun tussensprints (na zo'n beetje iedere bocht) bekopen en lostten de rol.

Toen waren er nog maar vier... Helaas achtte de jury het opportuun 'to rain on my parade' en was mij geen solo-aankomst gegund. In strijd met het reglement zouden de senioren gelijk finishen met de veteranen (die normaliter dus korter koersen).

Vroeg, te vroeg, in de laatste ronde probeerde ik ervan weg te rijden. Maar 't spul zat doodleuk in mijn wiel. Ware 't droog geweest, had ik er nog wel een 'cartoucheⁱ' tegenaan gegooid. Maar ècht 'volle bak' durfde ik de bochten toch niet aan te snijden. Dus moest 't worden beslist in de sprint.

Niet dus. Maar 't eindklassement was in de knip, de huldiging een warm bad en bijbehorende trofee en bloemen geweldig kitscherig.